Het leven is kwetsbaar (en geen pannenkoek)

π‡πžπ­ π₯𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐒𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐚𝐧𝐧𝐞𝐧𝐀𝐨𝐞𝐀.πŸ₯ž

Laatst kwam mijn beste vriendin Ayleen bij me eten. We zijn inmiddels al meer dan 10 jaar vriendinnen. Normaal gesproken lachen wij vooral urenlang over herinneringen waar we al 30x over hebben gelachen met elkaar, praten we over ons lievelingsonderwerp (mag jij raden wat dat is 🀭) en bespreken we de laatste juice uit reality-land. Maar deze keer was het anders.

Misschien kwam het door de bubbels (we hadden pas 2 kleine glaasjes op hoor), maar we raakten ineens in gesprek over onze ouders. We kennen elkaars ouders al net zo lang als dat we elkaar kennen. Onze lieve oudjes, waarvan we inmiddels zien dat ze ouder worden. Zo zei ik mijn moeder laatst tijdens een lunch: β€œJe krijgt zo’n lief klein hoofdje.” en krijg ik soms selfies van haar en pap (mijn stiefvader) als ze op een doordeweekse dag wandelen door een bosgebied.🌳
Ay en ik wisselden van gedachten over het ouder worden van onze ouders. Hoe lastig we het soms vinden om te zien dat ze misschien niet meer zo fit zijn als dat ze voorheen waren. Hoe eng we de gedachten vinden dat we het ooit zonder ze moeten doen. Hoe dankbaar we ze zijn voor alles wat ze ons geven en voor ons doen. Hoe graag we zoveel mogelijk tijd met ze doorbrengen. En hoe erg we hopen dat ze nog heel erg lang bij ons mogen zijn. Tot het moment dat zowel Ay als ik met moeite onze tranen wegknipperden.πŸ₯Ί

Lachend door de tranen heen stopten we het gesprek (β€œwe moeten nou niet tΓ© gevoelig gaan worden!”) en schoten we weer terug naar onze oude vertrouwde modus; lekker 𝘺𝘒𝘱𝘱𝘦𝘯 (ik ben een zillennial, ja) over van alles. Een uur later benoemden we nog even dat het zo fijn was om eens onze gedeelde zorgen uit te spreken. En daarna lieten we het gaan.

Maar hier samen over praten en erbij stilstaan, liet mij weer beseffen hoe kwetsbaar het leven eigenlijk is. Dat je er geen grip op hebt wanneer dit leven stopt. Dat je niet weet wat er β€˜daarna komt’. En dat daarover nadenken soms heel eng is.

Voor mij zijn dit soort momenten een echte reality-check. π‡πžπ­ π₯𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐒𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐚𝐧𝐧𝐞𝐧𝐀𝐨𝐞𝐀. Het is niet altijd makkelijk, niet altijd zoet en al helemaal niet voorspelbaar. Misschien is dat ook precies waarom zulke gesprekken zo waardevol zijn. Even samen hardop zeggen waar je eigenlijk liever niet aan denkt.

En daarna gewoon weer verder kletsen. Over niks en alles tegelijk.🀍