๐๐ซ๐ ๐๐ง๐ฌ ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐ฐ๐๐ ๐ณ๐ข๐ฃ๐ง ๐ฐ๐ ๐๐ฅ๐ฅ๐๐ฆ๐๐๐ฅ ๐ ๐๐ฌ๐ญ๐จ๐ฉ๐ญ ๐ฆ๐๐ญ ๐ฏ๐ฅ๐ข๐๐ ๐๐งโฆ ๐ง๐ป
Van mijn oom kreeg ik een kinderfoto doorgestuurd. Ik sta erop met mijn Peter Pan Barbie in mijn hand. Hij was mijn absolute lievelings.
Als kind keek ik de film van Peter Pan eindeloos. Misschien wel 130 keer.
In een winkel in Disneyland, vol mooie Barbies van Disney-prinsessen, wist ik het meteen: ik wilde Peter Pan.โจZeker niet de mooiste. Maar in mijn ogen wel.โจEn degene die kon vliegen (aan een touwtje dan).
Ik was echt helemaal weg van Peter Pan: de vrijheid, de speelsheid, de nieuwsgierigheid. Niet vastzitten aan hoe het โhoortโ. En stiekem vond ik โm ook wel een lekkerding, denk ik. ๐คญ
Van volwassenen krijgt Peter Pan vaak een negatief label.โจNiet willen opgroeien. Verantwoordelijkheid vermijden. Te veel kind blijven.
Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik denk: misschien hebben we juist te weinig van dat kindstuk meegenomen?
In mijn werk zie ik hoeveel mensen hun speelsheid en nieuwsgierigheid te vroeg hebben moeten achterlaten. Omdat het leven daarom vroeg. Omdat aanpassen veiliger was dan โzijnโ. Omdat รฉcht kind zijn, niet welkom was.
En dat is vaak waar mijn werk over gaat.
Jou weer voorzichtig terugbrengen naar dat kindstuk. Naar wat ooit vanzelfsprekend was.
Niet om te ontsnappen aan het volwassen leven, maar om het voller, vrijer en echter te kunnen leven.โค๏ธ
Misschien is opgroeien niet het loslaten van je innerlijke kind. Maar leren hoe je het weer met je meeneemt.
๐๐๐ฅ๐ค ๐๐๐๐ฅ ๐ฏ๐๐ง ๐ฃ๐จ๐ฎ ๐ก๐๐ ๐ฃ๐ข๐ฃ ๐จ๐จ๐ข๐ญ ๐๐๐ก๐ญ๐๐ซ๐ ๐๐ฅ๐๐ญ๐๐ง ๐จ๐ฆ โ๐ ๐ซ๐จ๐จ๐ญโ ๐ญ๐ ๐ฐ๐จ๐ซ๐๐๐ง?